Dzień jak nie co dzień w agencji. Nie wiadomo skąd, nie wiadomo jak nagle za plecami Accounta pojawia się Kreatyw.

Kreatyw (zaglądając natarczywie w ekran): Okej to pokaż co tam masz.

Account: Nie skończyłem jeszcze. To dopiero wstępna...

Account wierci się niespokojnie na krześle, odwracając w stronę kreatywa próbuje jakoś zasłonić plik Excela nad którym właśnie pracuje. Wszystko na nic.

Kreatyw: Dżizzzas! Pokaż ten kosztorys! Przestań kokietować.

Account niechętnie i nieśpiesznie odsłania żądany plik z kosztorysem. Następuje chwila milczenia. Art. direktor z uwagą wpatruje się w monitor, marszczy brew, usta zwężą w dzióbek, lekko przygryza wargę mrucząc pod nosem: taaaaaaaaaaaaa. Po chwili przemawia:

Kreatyw: No okeeeeej. Dobra. (wzdycha) To zrobimy tak. (pauzuje) Te kolumny tutaj - weź i połącz je w jedno. Po co one są dwie jak może być jedna.

Account: Nie!!! Jak?! Nie można połączyć!!!

Kreatyw: Co znaczy: nie można? Nie można czy nie chcesz?

Account: nie można!

Kreatyw: Ale że co? Że nie potrafisz? NIE WIESZ JAK to połączyć?

Account: Jasne, że wiem. Ale nie da się

Kreatyw: Chcesz powiedzieć, że czegoś się nie da zrobić???!! Imposibleisnafing!

Account: Nie no okeeej. Technicznie się da, ale nie można - jak to scalisz to dane ci się zleją w jedno.

Kreatyw: A widzisz - da się!

Account: NIE! K...A NIE DA SIĘ!

Kreatyw: Wy accounci zawsze wszędzie widzicie problem! Tego się nie da, tego nie można, tak się nie robi...

Mówiąc to kreatyw wychodzi z pokoju. Cichaczem dzwoni do znajomego specjalizującego się w Excelu. Po chwili wraca niby nigdy nic. Staje za plecami Accounta.

Kreatyw: To zrób tak: zaznacz kolumny, prawy przycisk, formatuj, scal komórki, enter... O! A widzisz! Dało się!

Account wkurwiony patrzy na połączone kolumny.

Kreatyw: A TO CO?

Account: Dane się scaliły.

Kreatyw: Oooooooo (pauzuje) To weź je jakoś przywróć. I rozdziel: te do lewego boku a te do prawego na przykład, albo kolorami, albo te pooooogruuub. No co się na mnie patrzysz? Ja ci daję rozwiązania! Szukam ROZWIĄZANIA PROBLEMU a ty tylko patrzysz spode łba. Zrób tak żeby to jakiś sens miało. Nie teraz. Potem - ja tam nie wnikam w Twoją pracę i jak to robisz. Lecimy dalej. To tu (wskazuje coś paluchem na monitorze) dlaczego to jest tutaj? Weź to przenieś...... hmmm... przenieeeeś toooo... yyy...

Account: To jest SUMA KOSZTÓW. Zawsze daje się ją na dole.

Kreatyw: ZAWSZE! Ale my nie robimy jak ZAWSZE!

Account: Ale to jedyne miejsce w którym ona ma sens.

Kreatyw: A weź ją i daj ją do środka. O tu w sam środek ... o! super!  Są dookoła inne liczby? Są. I jest suma. Jest!

Account: A skąd ten biedy człowiek będzie wiedział że to jest suma, skoro jest nie tam gdzie trzeba?

Kreatyw: To nazwij to......... yyyy......  „Kosztorysem centrystycznym" - żeby było jasne, że suma jest w środku. Dobra to teraz... te procenty tutaj

Account: VAT?

Kreatyw: Nooooo. Weź jakieś bardziej intrygujące liczby.

Account: TO JEST VAT! Odgórnie określony...

Kreatyw: Dlaczego 22%? Przecież to już brzmi nudno na wejściu! Chcesz znudzić odbiorcę na dzień dobry? Zaintryguj go. Daj... 17,99%. Siódemka to dobra liczba, nieparzysta, szczęśliwa, obiecująca...

Account: Nie można!

Kreatyw: I znowu to samo: negatywne wibracje! Ciągle te frustracje i to wasze accounckie; „nie można", „nie da się", „odmawiam"... Nie możesz tego po prostu zmienić? [chwila]. O! Bolało? Ekstra. Super! I teraz weź zrób ze 3 wersje żeby klient czuł różnicę.

Dzień później.

Kreatyw dzwoni do accounta.

Kreatyw: Klient mówi, że ten kosztorys to jakiś sen wariata, żebyśmy to zrobili jeszcze raz od początku i podeszli tym razem z głową do tego.

Account: &%$##GJVY$#hba$##

Kreatyw:: Whatever! Daj znać o której dziś mogę przyjść opiniować nowe propozycje kosztorysu.